Ervaringen van cliënten in de praktijk
Ieder mens bewandelt zijn eigen pad naar binnen. Toch zijn er vaak universele thema’s: onrust, het gevoel jezelf kwijt te zijn, moeilijk voor jezelf kiezen of grenzen stellen, verlangen naar rust, verbinding met jezelf, zelfvertrouwen en zelfliefde.
Op deze pagina lees je échte verhalen van cliënten die ieder op hun eigen manier zijn thuisgekomen bij zichzelf. Ze delen openhartig hoe het traject met Dayenne hun leven van binnenuit heeft veranderd – in kleine stapjes, of juist radicaal.
Laat je raken, herken je eigen verhaal, en voel wat er voor jou mogelijk is.
1. Helène: De weg van reactiviteit naar innerlijke regie
> Helène heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.
“Waar is de echte Helène?”
Gevangen in het hoofd en de slachtofferrol
Toen Helène aan haar traject begon, leefde ze grotendeels vanuit haar hoofd. Ze ervoer het leven als een aaneenschakeling van situaties die haar ‘overkwamen’. Ze keek naar de wereld door een bril van onrecht; ze voelde zich vaak slachtoffer van wat anderen haar aandeden. Hierdoor was ze de verbinding met haar eigen kern, haar eigen kracht en haar werkelijke verlangens volledig kwijtgeraakt.
De zwaarte van het ‘moeten’ verdragen
Dit patroon zorgde voor een constante innerlijke zwaarte. Omdat ze situaties niet emotioneel verwerkte, maar erover bleef malen, stapelden onverwerkte emoties zich op. Ze bleef ‘hangen’ in negatieve ervaringen, wat haar energie weg zoog en haar reactief maakte naar haar omgeving. De spanning was voelbaar, maar de weg naar buiten leek geblokkeerd door oude overtuigingen. Tijdens een van de eerste sessies stelde ik haar de confronterende vraag: “Waar is de echte Helène?”
Dat moment was spannend en raakte een gevoelige snaar; het dwong haar om voor het eerst echt in de spiegel te kijken.
Onderzoek en bevrijding
De ommekeer begon toen Helène bereid was om niet langer naar de schuldvraag buiten zichzelf te kijken, maar naar de emotie binnenin. We onderzochten systematisch welke emoties er onder haar triggers lagen en waar deze oorspronkelijk vandaan kwamen. Een cruciaal onderdeel van haar traject was een intensieve vergevingssessie. Hierdoor leerde ze om oude pijn niet langer op te stapelen, maar direct te doorvoelen en los te laten. Ze leerde bij zichzelf te blijven, te kijken wat een situatie emotioneel voor háár betekende, én tegelijkertijd te zien hoe het voor de ander was, zonder haar eigen grenzen te verliezen.
Terug in je kracht en een lichter leven
Helène is letterlijk en figuurlijk weer ‘thuisgekomen’. Ze staat weer in haar kracht en heeft de regie over haar gevoelsleven herpakt. In plaats van te reageren op de buitenwereld, onderzoekt ze nu wat er intern gebeurt. Het resultaat is direct merkbaar in haar dagelijks leven: ze voelt zich lichter, blijft niet meer hangen in vervelende situaties en ervaart een diepe rust. Ze luistert naar zichzelf en handelt vanuit haar eigen behoeften. Zoals ze zelf zegt:
“Ik ben heel blij dat we elkaar ontmoet hebben. Door de sessies stapelt de pijn zich niet meer op en sta ik weer in mijn kracht.”
2. Bianca: Wanneer je lichaam eindelijk ‘thuis’ komt
> Bianca heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.
“Zelfs mijn bloeddruk is beter dan ooit tevoren.”
Verdwaald in overprikkeling en onveiligheid
Bianca kwam binnen met een enorme innerlijke onrust. De wereld om haar heen voelde vaak als “te veel”; drukte opzoeken was zwaar omdat ze zich snel overprikkeld en onveilig voelde. Ze was zoekende naar wie ze was en wat ze echt voelde. Omdat ze zichzelf niet begreep, had ze vaak het gevoel dat ook anderen haar niet begrepen. Ze was een vreemde in haar eigen lichaam en huid geworden.
De macht van angst en fysieke klachten
Deze onrust was niet alleen mentaal, maar manifesteerde zich direct in haar fysieke gezondheid. De angst regeerde haar hoofd en gaf haar een gevoel van machteloosheid, wat zelfs een meetbaar effect had: haar bloeddruk was slecht en ze was onwijs gespannen voor medische onderzoeken. Ze voelde zich een slachtoffer van haar verleden en durfde haar eigen ‘schaduwkant’ niet onder ogen te zien, wat de innerlijke druk alleen maar verder opvoerde.
Van slachtoffer naar eigen regie
In het traject gingen we terug naar de kern: contact maken met haar ‘echte zijn’. Bianca leerde begrijpen dat zij niet haar emoties of haar verleden is, maar dat ze altijd een keuze heeft. We werkten aan het omhelzen van haar schaduwkanten en gaven die delen van haarzelf de liefde en erkenning die ze nodig hadden. Door middel van mijn begeleiding leerde ze om eerst te voelen voordat ze reageerde, en om te luisteren naar de wijsheid van haar hart en ziel in plaats van alleen naar haar hoofd.
Een herstelde bloeddruk en innerlijke vrede
Het mooiste cadeau is dat Bianca zich nu eindelijk “thuis” voelt bij zichzelf. Ze ziet zichzelf niet langer als slachtoffer en heeft haar verleden volledig omarmd. De innerlijke rust is nu zo diep dat het zelfs medisch zichtbaar is: haar bloeddruk is beter dan ooit tevoren en ze gaat nu kalm haar onderzoeken tegemoet. De angst die haar hoofd regeerde is “stil” geworden. Zoals ze zelf omschrijft:
“Ik laat mij door mijn hart voeren en niet langer door mijn hoofd. Ik voel mij zeker en goed in mijn hart en huid.”
3. Monique: Afscheid nemen van de innerlijke criticus
> Monique heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan..
“Er is geen ruimte meer voor ‘Miep’.”
De strijd tegen een constante innerlijke criticus
Monique leefde in een staat van voortdurende onzekerheid. Ze was de verbinding met zichzelf volledig kwijt, wat zich uitte in een onrustig hoofd en een gespannen lijf. Haar interne dialoog werd gedomineerd door “Miep”: een innerlijke criticus die haar de hele dag bekritiseerde en naar beneden haalde. Ze werd heen en weer geslingerd tussen stemmingswisselingen en extreme pieken en dalen.
Een onveilig gevoel en impulsieve keuzes
Dit gebrek aan innerlijke stabiliteit maakte haar leven onvoorspelbaar en vermoeiend. Omdat ze de rust niet in zichzelf kon vinden, zocht ze de oplossing voortdurend buiten zichzelf. Ze handelde vaak vanuit angst of impulsiviteit, waardoor ze keuzes maakte die niet bij haar pasten. Het resultaat was een vicieuze cirkel van onrust waarin ze nauwelijks nog durfde te vertrouwen op haar eigen gevoel.
Leren ‘zakken’ en aandacht geven
Tijdens het traject leerde Monique om uit haar hoofd en in haar lichaam te “zakken”. We onderzochten welke overtuigingen en emoties echt van haar waren en welke ze onbewust van anderen had overgenomen. Ze leerde om simpelweg ‘bij’ haar gevoel te zijn en zichzelf aandacht te geven, zoals je een klein kind zou troosten. Door deze zachtheid en de praktische handvatten om in het “nu” te blijven, leerde ze hoe ze zelf naar haar innerlijke rust kon terugkeren.
Regie over eigen leven en bewuste grenzen
De verandering bij Monique is fundamenteel. De innerlijke criticus “Miep” heeft geen stem meer gekregen; er is simpelweg geen ruimte meer voor haar. Monique ervaart nu een diepe rust en stabiliteit. Ze heeft de regie over haar eigen leven teruggenomen en maakt bewuste keuzes die gebaseerd zijn op wat ze écht nodig heeft. Ze durft nu eerst te voelen voordat ze reageert, wat resulteert in het durven stellen van gezonde grenzen. Zoals ze zelf zegt:
“Ik aanvaard mezelf om wie ik ben en dat geeft zoveel rust. Ik handel niet meer vanuit angst, maar vanuit mijzelf.”
4. Aleida: Van rusteloos zoeken naar een bezielde roeping
> Aleida heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.. .
“Doelen zijn de richtpunten, niet het einddoel.”
De zoektocht naar het ‘waarom’
Aleida kwam bij mij met een vraag die veel mensen herkennen: “Wat is mijn zielsdoel en hoe kom ik daar?” Ze voelde zich onzeker over haar richting in het leven en was voortdurend op zoek naar wat energetisch en spiritueel bij haar paste. Ze wist dat er ‘meer’ moest zijn, maar de weg daarnaartoe voelde als een doolhof zonder kaart.
De ongeduldige stem van het ego
Deze zoektocht zorgde voor een innerlijke strijd. Haar hoofd en ego vonden vaak dat de ontwikkeling te langzaam ging of tot niets leidde. Ze oordeelde hard over zichzelf en had het gevoel dat ze stilstond als er geen directe resultaten zichtbaar waren. Dit zorgde voor onrust en een gebrek aan vertrouwen in haar eigen proces, waardoor ze zichzelf onbewust aan het saboteren was.
Luisteren naar de golven van ontwikkeling
We werkten aan het verruimen van haar bewustzijn en het herkennen van de stem van haar hart versus die van haar ego. Ik begeleidde haar om in te zien dat ontwikkeling niet in een rechte lijn gaat, maar in golven en spiralen. Door middel van magische healings en praktische oefeningen leerde ze om weer op haar eigen gevoel te vertrouwen. We verschoven de focus van “het doel moeten weten” naar “durven voelen wat er nu is”. Ze leerde dat er op een onbewuste laag vaak van alles gebeurt, ook als het aan de oppervlakte stil lijkt.
Een pad dat zich vanzelf ontvouwt
De transformatie bij Aleida is prachtig: ze is gestopt met koortsachtig zoeken en is begonnen met vertrouwen. Ze heeft een richting gevonden die volledig resoneert met haar levenspad: de opleiding tot levenseinde-doula. Ze is enthousiast, heeft meer geduld met zichzelf en is simpelweg liever voor zichzelf geworden. Ze herkent sabotagepatronen nu sneller en buigt ze om naar actie. Ze durft nu te leven vanuit de overtuiging dat het echte doel zich vanzelf ontvouwt als je durft te luisteren naar je hart.
“Ik vertrouw meer op mezelf en op wat ik voel en besef me dat ikzelf degene die het meest over mezelf oordeelt. Ik heb geleerd dat ik het op mijn eigen manier mag doen.”
5. D.: Van dwalen naar thuiskomen bij de bron
> D. heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.
“Ik loop niet meer met mijn ziel onder mijn arm.”
De onzekerheid van het niet-weten
D. kwam binnen als een zoeker. Ze wist niet goed wie ze eigenlijk echt was en hoe ze dat kon ontdekken. Ze omschreef haar situatie achteraf heel treffend: ze had het gevoel dat ze “met haar ziel onder haar arm liep” en er geen raad mee wist. De onzekerheid was constant aanwezig en beïnvloedde hoe ze naar zichzelf en de wereld keek.
Tegenslagen als persoonlijk falen
Omdat ze geen stevig fundament in zichzelf voelde, kwamen tegenslagen extra hard binnen. Ze zocht de oorzaak van problemen vaak bij zichzelf en zag het als een persoonlijk falen. Ze leefde vanuit angst en onzekerheid, wat haar verhinderde om echt in haar eigen kracht te staan. De weg naar huis — naar haar eigen kern — leek ver weg.
Oefenen in aanwezigheid en overgave
In het traject leerde D. om de weg terug naar haar lichaam te vinden. We trainden het vermogen om bij elke situatie stil te staan en te vragen: “Wat voel ik nu precies, en wat wil dit mij vertellen?”
Ze ontdekte dat alles een reden heeft en dat het leven vóór haar werkt, hoe ontzettend vervelend sommige lessen ook kunnen zijn. We werkten aan het omarmen van haar verleden en het cultiveren van vertrouwen in haar Hogere Zelf, waarbij ze leerde dat ze daar altijd antwoorden kan opvragen.
Van angst naar de kracht van creatie
D. staat nu veel sterker in het leven. Ze leefde voorheen vanuit angst, maar kiest nu steeds meer voor overgave en vertrouwen. Ze zoekt falen niet meer bij zichzelf, maar staat vanuit eigen kracht in het leven. Deze nieuwe innerlijke ruimte heeft ook een creatieve stroom op gang gebracht: het zaadje voor het schrijven van een eigen boek is geplant en begint meer en meer te groeien. Ze is niet langer aan het dwalen; ze is onderweg naar zichzelf.
“Bij je gevoel komen is een kwestie van oefenen, zodat het blijft. En ik leef meer en meer in overgave en kan me overgeven aan het vertrouwen en daarmee onzekerheid en angst steeds beter loslaten.”
6. Sacha: Van existentiële onrust naar rust in het gezin
> Sacha heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.
“Zelfs mijn angst voor de dood is niet meer zo groot.”
Zoeken naar antwoorden op de grote vragen
Sacha kwam bij de praktijk met een diepgewortelde behoefte aan rust. Ze hoopte die rust te vinden door haar ‘doel’ op aarde te ontdekken. Ze worstelde echter met een grote angst voor de dood en vroeg zich voortdurend af wat we hier als mens eigenlijk doen. Deze existentiële vragen hielden haar vast in een staat van onzekerheid en verhinderden haar om volledig in het ‘nu’ te leven.
De impact op het gezin
Hoewel ze probeerde haar weg te vinden, merkte ze dat de innerlijke onrust doorsijpelde naar haar dagelijks leven. Het beïnvloedde haar aanwezigheid als moeder; op dagen dat de onrust overheerste, reageerden haar kinderen daar direct op. Ze leefde niet volledig vanuit haar gevoel, maar werd geremd door haar angsten, waardoor ze zich niet gebalanceerd voelde in haar rol binnen het gezin.
In contact met ‘het veld’
In het traject leerde Sacha hoe ze in contact kon komen met haar Hogere Zelf en het energetische veld om haar heen. Ik leerde haar dat ze daar haar antwoorden kan vinden op het moment dat ze die echt nodig heeft. We oefenden met het toelaten van wat zich aandient, in plaats van ertegen te vechten. Ze leerde interne signalen herkennen wanneer het ‘niet goed zat’ en kreeg de tools om daar direct naar te handelen en momenten voor zichzelf te claimen.
Een bron van rust voor haarzelf en haar kinderen
Sacha ervaart nu een veel grotere balans en rust in haar leven. De angst voor de dood die haar voorheen beheerste, is aanzienlijk kleiner geworden. De mooiste verandering vindt echter thuis plaats: op goede dagen brengt ze haar tijd in volledige rust door met haar kinderen. Zij worden op hun beurt positief beïnvloed door haar nieuwe staat van zijn en zitten lekkerder in hun vel. Sacha heeft geleerd dat elke stap die ze zet, hoe klein ook, een stap is naar leven vanuit haar ware ik.
“Ik heb geleerd om in verbinding te komen met mezelf en ik gun mezelf ook mijn eigen momenten steeds meer.”
7. Siea: Van aanpassen in het hoofd naar spreken vanuit het hart
> Siea heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject’ gedaan..
“Ik dacht dat het er niet toe deed wat ik te vertellen had.”
Gevangen in de stilte van onzekerheid Siea leefde vrijwel volledig vanuit haar hoofd. Ze vond het ontzettend moeilijk om voor zichzelf op te komen, haar eigen mening te geven of haar grenzen aan te geven. Ze was ervan overtuigd dat haar verhaal er niet echt toe deed. In plaats van in zichzelf naar antwoorden te zoeken, keek ze voortdurend naar de buitenwereld voor bevestiging. Ze zat vast in een patroon van aanpassen, waardoor ze de verbinding met haar eigen kracht volledig was verloren.
De strijd tegen de stroom
Dit gebrek aan eigenwaarde en grenzen had een uitputtend effect. Siea zag overal onmogelijkheden en focuste op alles wat ze niet wilde. Ze leefde niet in de ‘flow’, maar was constant in gevecht met de realiteit. Haar emoties waren onvoorspelbaar: ze kwamen er óf helemaal niet uit, óf ze explodeerden op momenten dat de emmer overliep. Deze innerlijke strijd kostte haar onwaarschijnlijk veel energie en liet haar achter met een gevoel van machteloosheid.
De weg van weerstand naar overgave
In het traject leerde Siea dat de antwoorden die ze zocht niet in haar hoofd, maar in haar hart lagen. We werkten aan het doorbreken van de weerstand tegen het leven zoals het zich aandiende. Ze leerde hoe ze uit haar malende gedachten kon stappen en kon ‘zakken’ naar haar gevoel. Ik begeleidde haar in het besef dat het leven soepeler loopt als je stopt met vechten en leert vertrouwen op je eigen innerlijke kompas.
Spreken met zelfverzekerdheid en flow
De verandering bij Siea is krachtig en zichtbaar. Ze staat nu veel meer in haar kracht en is gegroeid in zelfvertrouwen. Ze spreekt zich duidelijk uit en kan moeiteloos verwoorden wat ze wel en niet wil, zonder angst voor het oordeel van anderen. Ze leeft nu meer vanuit haar hart en laat zich meevoeren door de flow van de dag. Waar ze voorheen tegenstand ervoer, ervaart ze nu moeiteloosheid. Zoals ze zelf zegt:
“Alles komt zoals het komt op het juiste moment. Het leven loopt simpelweg simpeler nu ik mezelf durf te laten zien.”
8. Miranda: Van aanpassen naar oprechte trots
> Miranda heeft het ‘Thuiskomen bij jeZelf’ traject gedaan.
“Ik heb niemand nodig om bij mezelf te blijven.”
De zoektocht naar de eigen kern
Aan het begin van haar traject was Miranda diep zoekende naar zichzelf. Ze worstelde met vragen als: “Wie ben ik echt?” en “Wat hoort bij mij en wat hoort bij een ander?”.
Ze leefde in een constante staat van aanpassing, waarbij de grens tussen haar eigen behoeften en die van haar omgeving volledig was vervaagd.
De onzekerheid van de kameleon
Dit gebrek aan een eigen fundament maakte haar onrustig. Omdat ze niet goed wist waar zij eindigde en de ander begon, was ze voortdurend bezig met aftasten in plaats van echt aanwezig te zijn. Ze cijferde haar eigen gevoel weg, wat haar een gevoel van onzekerheid gaf en haar verhinderde om de stappen te zetten die zij echt wilde in haar leven.
De kracht van het uitspreken
In het traject leerde Miranda om stil te staan bij haar eigen gevoel en dit serieus te nemen. We werkten aan het herkennen van haar eigen grenzen en het belang van rustmomenten claimen wanneer zij dat nodig had. Ik begeleidde haar in het proces van jezelf durven uitspreken; niet vanuit reactiviteit, maar vanuit een diepe verbinding met haar hart. Ze ontdekte dat ze de antwoorden niet buiten zichzelf hoefde te zoeken en dat ze de kracht bezit om bij haar eigen kern te blijven, ongeacht wat er om haar heen gebeurt.
Trots op wie ik ben
Miranda heeft een enorme stap gezet naar zelfliefde en onafhankelijkheid. Ze weet nu steeds beter wie ze is en wat ze voelt. Ze is veel rustiger geworden en handelt niet langer vanuit de verwachtingen van anderen, maar vanuit haar eigen zin en gevoel. Ze is blij met haar leven en trots op de stappen die ze heeft gezet. Zoals ze zelf krachtig verwoordt:
