fbpx

“Dat recht heb ik toch helemaal niet.”

“Nee, dat kan ik toch helemaal niet maken”, hoor ik haar zeggen. “Dat recht heb ik toch helemaal niet”.
Ik zeg: “Hoezo niet? Je hebt toch ook een stem om je te laten horen. Jij mag er toch ook zijn!”

Ouch… Dat deed pijn. Precies waar het om gaat.

Er mogen zijn, van zichzelf. Te kiezen voor zichzelf. Hier heeft Tessa moeite mee. Zo is het eigenlijk altijd voor haar geweest. Zichzelf aan de kant gezet voor anderen. En hierdoor weet ze zelf niet echt wie ze is. Zo gaf ze ook aan dat ze al langere tijd zoekende is naar zichzelf. En eigenlijk weet ze precies wat ze moet doen, maar ze weet niet hoe ze verder komt, omdat ze eigenlijk in hetzelfde patroon rondjes blijft draaien.

De grote vraag is: ‘hoe kom ik hier uit?’


Ik neem haar mee in de sessie en we gaan eens op onderzoek uit. Al snel merk ik dat een deel van haar het liefst wil vluchten. Voelen….daar komt het weer… Eeks…wat vinden we dat soms toch maar lastig om toe te laten. Gezien een sessie altijd intuïtief is (Intuïtieve Healing Massage) laat ik mezelf ook leiden, zodat stap voor stap duidelijk gaat worden wat zich wilt aandienen.

Zo ga ik eerst een bodyscan met haar doen, zodat ze weer bewust wordt van haar hele lichaam. Vanuit hier dient zich de volgende stap aan en mag ze gaan voelen. Ondertussen voel ik ook dat ze veel twijfelt over zichzelf en vraag ik haar of ze dit herkent. “Ja”, zegt ze volmondig en enigszins lacherig. “Kun je eens een voorbeeld noemen waarin je zo’n gevoel van twijfel hebt?”, vraag ik haar.

Ze begint te vertellen en ondertussen voel ik mee wat er in haar lichaam gebeurd. Ik voel spanning in haar buik opkomen en een gevoel van ‘hier wil ik liever niet bij aanwezig zijn’. Zodra ze haar verhaal verteld heeft vraag ik haar of ze dit verhaal, deze situatie nog eens voor zich kan nemen en dan nu gaat voelen wat er in haar lichaam gebeurd. Ik laat haar dit bewust doen, zodat ze zelf kan ervaren wat er gebeurd. En wat het hoofd (ego – beschermingsmechanisme) hier voor een rol in heeft.

Ze zegt: “Ik voel spanning in mijn buik en schouders. Iets wat ik eigenlijk vaker heb”. “Waar gaat je aandacht als 1e naar toe?” vraag ik haar. “Naar mijn schouders”, zegt ze. “Oké, laten we dit eens verder onderzoeken”, zeg ik.

Ik neem haar verder mee en stel haar vragen en laat haar bewust voelen wat er allemaal gebeurd. Ondertussen merk ik ook dat ze regelmatig terug schiet in haar hoofd en vraag haar waar ze met haar aandacht zit. “In mijn hoofd”, zegt ze. “Ik dwaal soms af in gedachten, waardoor het moeilijk is om te blijven voelen”.

Mooi dat ze dit zelf ontdekt heeft, want nu ervaart ze zelf wat haar hoofd doet en hoe gedachten er voor zorgen dat we ‘maar niet te hoeven voelen‘. En zo houdt dit mechanisme iets in stand.

We saboteren onszelf.

Eerlijk gezegd….saboteren we onszelf hiermee en blijven we dus (oude) patronen herhalen. Totdat je op een punt komt dan herken je je patroon en waarin het moed vraagt om eruit te stappen en het anders te doen. Te luisteren naar jezelf, je lichaam, je gevoel.

Verder in de sessie komt er nog een mooi voorbeeld. De spanning die ze in haar buik voelt, voelt heel knijpend. Alsof ze niet genoeg ruimte heeft.
Ik vraag haar of ze dit herkent in haar eigen leven. “Ja”, zegt ze. “Soms zijn er situaties dan zou ik willen dat iedereen om me heen weggaat”.
Ik zeg: “Vraag je dat dan ook of geef je dat dan aan?”

Nee…dat kan ik toch helemaal niet maken. Ik heb dat recht toch helemaal niet.”, zegt ze.
Tuurlijk wel. Je gevoel geeft het je niet voor niets aan. Hier mag je echt wel gehoor aan geven. Plus daarbij geeft je lichaam het je ook nog aan door je dat knijpende gevoel te geven. Deze signalen zijn er juist, zodat je uit je patroon kunt stappen, zodat je verder kunt groeien en jezelf niet meer in de weg loopt. En weet je…dat je denkt dat je het niet kunt maken speelt zich in je hoofd af. Het zijn smoesjes, trucjes, uitvluchten vanuit je hoofd, omdat je ego je wilt blijven beschermen, zodat je maar niet hoeft te voelen. Vandaar dat je je ook zo zoekende voelt en dat je wel weet wat je moet doen, maar alleen niet weet hoe je eruit komt. En dat is nu een kwestie van bewuster worden van je eigen patronen en je hoofd die zich hiermee bemoeit én durven te luisteren en gehoor te geven aan je gevoel”, zeg ik.

Soms zijn we bang om deze volgende stap te maken. Want….
‘wat gaat de ander daar van vinden’
‘wat gaat de ander zeggen’
‘wat gaat er dan gebeuren’
Etc…

Weet dat er altijd wel mensen zijn die ergens iets van moeten vinden en weerstand geven. Deze weerstand ervaren wij zelf ook innerlijk. Dat is het hoofd dat liever bij het oude wil blijven en in de comfortzone.
Weet ook dat – net zoals jezelf dan ook aan het nieuwe moet wennen – andere mensen hier uiteindelijk ook aanwennen. Groei geeft nu eenmaal wat wrijving. Helemaal niet erg. Belangrijk is en waar het om gaat dat je trouw bent aan jezelf, aan je gevoel en de signalen die je lichaam geeft. Het is belangrijk dat je hierin kiest voor jezelf, dan dat je je tegen laat houden door anderen of eigen gedachten hierin.

Dayenne.

De naam is fictief om zo de privacy te waarborgen.

Hier zijn cookies aanwezig, waardoor de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker wordt.