fbpx

Weer iemand die haar benen terug krijgt…

Yes, I know. Klinkt best raar…die benen terugkrijgen.

Sanne komt al een tijdje bij me, vooral ook om te leren voelen en aanwezig te zijn in het haar lichaam. Haar hoofd die nog steeds wilt weten hoe, wat, waarom. We hebben eerst een tijdje gepraat en ook duidelijk gemaakt dat we een proces niet kunnen forceren. Wanneer iets vanuit gevoel ontstaat, ontstaat het vanzelf. Het dient zich vanzelf aan. Ook al willen we vanuit ons hoofd al weten wat het is, waar het vandaan komt en wat we ermee verder kunnen.
Eigenlijk helemaal niet belangrijk. Althans…voor nu zijn het vragen die ons niet verder gaan helpen en mogen we ook in het-niet-weten aanwezig zijn en gewoon zijn. Het leven gewoon door ons heen laten stromen en zien wat er gebeurd.

Zo lag Sanne ook dit keer op tafel en zoals ook in het gesprek naar voren kwam dat ze toch gewoon echt rust nodig heeft. Wat ze ook wel weet, maar toch moeite mee heeft naar te luisteren. Ik begin haar rug te masseren en ze geeft wel al aan dat er een knijpend/spannend gevoel in haar stuitje is. Ik vraag haar of ze met haar aandacht er naar toe kan gaan en bij aanwezig kan zijn en wat dit met haar doet. Ze geeft aan dat ze er moeite mee heeft en merkt dat ze van hoofd naar het plekje gaat en zo heen en weer.

Ondertussen lees ik de energie en voel aan dat het nu nog niet het moment is om hier verder op in te gaan. Ik masseer verder en ga naar haar benen en enorm veel koude komt vrij. Zowel in haar lichaam als mijn lichaam. Hmm interessant wat er gebeurd, nog helemaal niet wetend wat er zich aandient.
Ik voel dat ze niet helemaal bij zichzelf is en vraag haar dit ook.

“Waar ben je met je aandacht?”

Het is even stil en ik hoor: “Ja, in mijn hoofd”.

Kun je je hele lichaam weer eens even scannen en vooral ook je voeten meenemen”, zeg ik tegen haar.

Ondertussen sta ik bij haar voeten, welke ijskoud zijn en kan zien dat haar lichtlichaam – vooral haar benen en voeten – niet kunnen verankeren met het fysieke lichaam. Omdat Sanne zelf in een proces van leren voelen is, neem ik haar hierin mee. Zo vraag ik haar of ze zelf kan registreren waar haar energetische benen zijn? Ze moest er wel een beetje om lachen, omdat ze nog nooit eerder het op deze manier had bekeken. Ook niet vreemd, want hoe wil je zoiets weten als je er niet bewust van bent…?

In een vorige sessie hadden we al eens besproken dat ze soms zielsdelen kon zien van zichzelf en vertel haar dat ze op die manier weer eens mag gaan waarnemen waar haar benen zijn. “Hmm”, zegt ze, “ik zie ze een beetje er buiten bungelen”. “Yep, dat zie ik ook”, zeg ik.

Zelf leren vertrouwen.

Enkele weken terug had ik ook iemand die haar benen terugkreeg in de sessie. Ik voelde dat dit bij Sanne ook mocht gebeuren. In plaats van te zeggen wat ik zie en voel, vraag ik haar zelf, zodat ze het kan voelen en waarnemen. En zodat ze kan leren vertrouwen op haar eigen stem (intuïtie, gevoel van binnen) en dat het antwoord niet vanuit haar hoofd komt.

Ik zeg: “Ik ga je nu een vraag stellen en het 1e antwoord dat binnenkomt als ja of nee, dat is je antwoord. Het komt dus niet vanuit je hoofd. Ben jij ooit in een leven je benen kwijt geraakt?”

“Ja” en ze begint opeens heftig te huilen en haar lichaam schokt. Zelf voel ik een ontlading van energie door mijn lichaam gaan. Ik geef haar de tijd om dit even te doorvoelen wat er gebeurd en zodat de energie de ruimte krijgt. In eigen woorden mag ze haar benen weer terug mag uitnodigen, om zich weer te verbinden met het lichaam van nu en haar energetische lichaam. Haar benen komen rustig terug, maar hebben wel nog het enige vertrouwen nodig. Ik spreek mijn Lichttaal en fluister een aantal keren zachtjes dat het veilig is en oké om hier weer aanwezig te zijn.

In mijn en blijkbaar ook Sanne’s veronderstelling…gingen we ervan uit dat bij de benen ook de voeten zaten. En dit is dan wel even een grappig stukje, want ik voelde dat haar voeten er niet waren. Zo vraag ik Sanne dit dan ook.
Hmm, nee geen voeten. We moesten er allebei wel om lachen. Dus ik zeg: “Nou…je weet wat je te doen staat. Nodig je voeten ook maar uit!”

Zo gezegd, zo gedaan.

Omdat haar linkervoet er nog niet helemaal was en ik voelde wat hier gebeurd is, stelde ik haar nog een keer een vraag waarop ze een ja of nee als antwoord krijgt. “Oké Sanne, het klinkt misschien gruwelijk wat ik nu vraag, maar laat je hoofd er buiten. Het antwoord komt met een ja of nee binnen. Zijn je voeten er ook afgehakt?”

En ik hoor haar gruwelen en haar lichaam reageert hier op. Ja dus.
Een 2e herinnering die uit haar zielsgeheugen omhoog komt en zo kunnen we haar linkervoet terug laten komen bij haar lichaam. In liefde nodigen we haar voet uit en dat het zich veilig mag voelen.

Ik laat haar nog even liggen, zodat ‘alles’ een beetje z’n plek kan nemen en om de verbinding te herstellen. Voor Sanne voelde het wel nog even onwennig allemaal, zo opeens haar lichaam meer kunnen voelen en zich zelf groter voelen. Over enkele weken zie ik haar weer. Ik ben benieuwd hoe haar reis zich verder mag ontwikkelen. Blij met weer een zo’n mooie Intuïtieve Healing Massage als vandaag. Het blijft altijd een verrassing in wat er mag gebeuren. Ik had deze niet zien aankomen, zij zelf ook niet. Dat is dan weer de magie van het Leven!

Naam is fictief om de privacy van de persoon te waarborgen.

Dayenne

Hier zijn cookies aanwezig, waardoor de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker wordt.