Welke shift is er gaande?

Ik kan me heel goed voorstellen waar vele mensen nu door heen aan het gaan zijn, en waar we ook collectief door heen gaan. Ik weet ook niet alles van wat er ‘hierboven’ allemaal geregeld is. Zij hebben het overzicht. Wij als mens weten eigenlijk maar heel weinig. We hebben wel altijd het idee (gehad) dat we in controle zijn en dit is voor mij nu een stuk waar het óók om gaat. Dat we ons beseffen dat we meer zijn dan onze persoonlijkheid en dat we ‘het leven’ niet kunnen controleren.  

In 2018 heb ik een persoonlijke reset gehad. Naast een burn-out, werd ik ook opnieuw geboren als het ware. Geïncarneerd in dit lichaam. Je kan je afvragen, van huh….maar we zijn toch in ons lichaam. Klopt. Sommigen wel, sommigen niet. Dit is voor iedere ziel, ieder mens anders. Ook deels afhankelijk van de ontwikkeling (vermoed ik) en deels afhankelijk welke trilling je hebt.

Als hooggevoelige heb ik een hoge trilling en begrijp ik nu waarom ik niet eerder volledig aanwezig kon zijn hier op Aarde. Omdat de trilling van de aarde toen lager was, was het voor mij nog niet de tijd om volledig in te dalen. Het ging gewoon niet in deze 3D-materie, in dit lichaam. En zo zit het Goddelijke Plan dus in elkaar. Datgene wat groter is dan ons weet precies hoe, wat, wanneer en waarom. Nu begrijp ik waarom in 2018 mijn tijd is gekomen. Vanaf dan was het voor mij de bedoeling om er volledig te zijn, zodat ik mijn zielenplan hier op aarde kan voortzetten. Oftewel Divine Timing.
Als ik dit met mijn persoonlijkheid had willen bedenken, was het vast anders gelopen dan bedoeld was. Nu was er die perfect timing. En nu snap ik, als mens, waarom. (Je herkent het misschien wel….soms weet je van te voren niet waarom je iets moet doen of waarom dingen gaan zoals ze gaan, totdat je de situatie voorbij of uit bent, dan heb je opeens je aha-moment en begrijp je waarom dingen gebeuren in je leven).

Door de jaren heen, door veel persoonlijke ontwikkeling en vooral veel te ont-wikkelen (de lagen afpellen dat ons gevormd heeft tot iets wat we niet zijn), bewuster te worden van mij zelf en alles om mij heen én doordat de aarde zelf ook steeds hoger in trilling is geworden (schumann-resonantie) werd er op begeven moment besloten….oke Dayenne….houd je vast….je gaat ter aarde komen (was ik natuurlijk niet van op de hoogte, maar goed ook. Want als ik had geweten wat er ging gebeuren…. Hetzelfde nu dus ook collectief gezien. We weten niet wat gaat gebeuren en dat is dus ook een goed teken).  

Ik heb het uiteindelijk wel geweten. Ik moest letterlijk alles loslaten wat mij niet meer diende op dat moment of gebaseerd was op een oud bewustzijn, een oude trilling of vanuit het ego gecreëerd. De illusie te gaan doorzien waarin ik en wij met velen in leven. Een ware ontwaking. Ongeacht dat ik al aardig spiritueel bewust was, was het voor mij alsnog een raadsel wat er gebeurde. Mijn hoofd wilde het begrijpen, tig vragen, wilde alsnog die controle houden. Maar dit ging niet. Ik moest me overgeven aan het hele proces.
En dit zie ik nu ook terug wereldwijd. Er is iets gebeurd (onder de naam corona) en we worden op onszelf geworpen. En ja er zijn menig theorieën die allemaal een waarheid kunnen zijn. Wat ik vooral zie is dat we dicht bij onszelf mogen blijven. Ik hoop echt op een wereldwijde reset en ik hoop ook echt dat de mensen er klaar voor zijn, maar ik weet het niet. Ik weet niet wat gaat gebeuren. Dat weten ‘ze hierboven’ wel; het Goddelijke Plan.

In mijn hele ontwakingsproces (ook uit onwetendheid en dus lerende) was ik ook nog veel buiten me aan het zoeken (mijn hoofd vooral, mijn hart had de antwoorden). Op zoek naar antwoorden. Terwijl mijn uitnodiging was, om heel dicht bij mezelf te blijven en vooral te gaan voelen. In het lijf aanwezig zijn, niet in het hoofd. Dit zie ik nu ook.
Er zijn mensen die zich heel erg veel zorgen maken en willen weten waar het naar toe gaan, er zijn mensen die in de rust kunnen blijven en zich overgeven aan hetgeen wat is en er zijn mensen die nu tot het besef komen om het daadwerkelijk anders te doen (op welk vlak dan ook).
We worden allemaal ergens in uitgenodigd. Het is met vallen en opstaan, totdat we door hebben wat we mogen doen. En als ik reflecteer op mijn eigen proces hoe dit verlopen is en hoe ik nu door het leven gaan, kan ik alleen maar meegeven: Accepteer wat is en Vertrouw. Luister naar je hart. Maak verbinding met je hart. Luister naar je lichaam. Waar word je blij van, wat wil je niet meer doen?

Luisteren. Dit vind ik een hele mooie boodschap. Luister naar de natuur, de vogels die fluiten, en wat moeder aarde te melden heeft. Misschien eens wat minder luisteren naar al die afleiding om ons heen (tv, social media, meegaan in de ratrace van het leven). Gewoon eens wat meer in stilte zijn en luisteren. Want dan….dan hoor je pas veel. Ook meer luisteren naar elkaar. Echt eens communiceren met elkaar, samenzijn IRL, echt in verbinding gaan. Meer vertrouwen op datgene wat groter is dan jezelf. Want geloof me….het is een illusie als je denkt dat jij controle hebt over het leven. Er is geen zekerheid, die is er nooit geweest. Dat is een illusie die we vanuit ons hoofd hebben willen geloven.  

Het leven zit vol avontuur. Iedere dag zijn er zovéél nieuwe kansen die we hebben en op een of andere manier, creëren we onze eigen sleur. Omdat we te zeer vanuit onze persoonlijkheid leven, vanuit onwetendheid, vanuit oude patronen en overtuigingen, omdat het generatie op generatie door is gegeven, maar we simpel weg er niet of te weinig bij stil staan waarom de dingen zijn zoals ze zijn.
Niet om iemand iets kwalijk te nemen, dat kunnen we ook gewoon niet, want we wisten het niet. Want wie heeft ons geleerd dat we het beste naar ons hart kunnen luisteren of naar ons lichaam? Ik heb in ieder geval nooit op school een vak gehad: “luister naar je lichaam/gevoel/jezelf”. En weet je…juist daar vind je de antwoorden.  
We zijn zo verstrikt geraakt in onze mentale wereld en gaan identificeren met onze persoonlijkheid, dat we gewoon vergeten dat we meer zijn dan dit. Dat er ook nog zoiets is als een ziel, een innerlijke drive, ons hart, die altijd het beste voor ons wilt. Een simpel trucje om na te gaan of je vanuit je ziel leeft: alles waar je blij van wordt en energie van krijgt is in overeenstemming met je ziel. Alles waar je niet blij van wordt en je energie omlaag haalt of gewoon niet lekker in je vel zit, is niet in overeenstemming met je ziel.

We mogen ons weer her-inneren wie we zijn en wat we hier komen doen. Her-inneren en beseffen dat wij kinderen van deze aarde zijn (vandaar dat we haar moeder aarde noemen; kinderen omdat we als mens hier op aarde leven). De aarde is geen bezit van ons. We mogen dankbaar zijn dat wij hier mogen leven. In gaan zien wat ze ons allemaal te bieden heeft. Maar ook onze moeder aarde (die onvoorwaardelijk is) beseft zich dat ze te lang bepaalde dingen heeft toegelaten. Ze heeft menig signalen afgegeven, maar omdat we onze verbinding met de natuur kwijt geraakt zijn, begrijpen velen haar boodschappen nog niet. Doordat onze persoonlijkheid het te zeer heeft over genomen en we te lang in het mentale en individualisme geleefd hebben, wordt het tijd voor verandering. Een reset. Van een jij en ik mentaliteit, naar een wij-mentaliteit. Van een maatschappij naar een samenleving.
En godzijdank zie ik dit steeds meer om mij heen. Nu, in deze fase waar we met ons allen doorheen gaan. Mensen die steeds meer samen gaan werken. Zich gewoon simpelweg bewust worden dat er iets anders moet.  

Als ik dus kijk naar mijn eigen proces, heb ik ook de reis van hoofd naar hart gemaakt. Geen gemakkelijke reis, maar wel een van de beste reizen tot nu toe. Van voorwaardelijk, naar onvoorwaardelijk. Van ik, naar wij. En believe me….ik ben nog altijd onderweg, zoals wij allemaal. Nog altijd lerende van wat het leven mij te bieden heeft. En ook nu, in deze fase, worden we uitgenodigd om het anders te doen. Nieuwe dingen leren, nieuwe mogelijkheden onderzoeken, globaal gezien. Wat werkt niet meer en wat werkt wel. Wat hebben we nodig en wat mogen we loslaten? In alle opzichten als het om de aarde en ons gaat.  

En zoals ook in mijn proces, ben ik veel dingen tegengekomen. Oude patronen en overtuigingen. Ik heb al veel mogen loslaten. Door alle lagen heen, om steeds dichter bij mezelf te komen. Bij mijn hart. Om te beseffen wie ik ben en wat ik hier kom doen.
En ja, dit was zeker met de nodige hobbels, zorgen, twijfels, angsten, pijn, verdriet en vooral willen teruggrijpen naar het oude bekende. Maar nee, dat ging niet. We kunnen in het leven niet terug. We kunnen enkel leven in het nu. Aanwezig zijn in dit moment. En accepteren wat is. Luisteren wat nodig is en vanuit daar handelen.   
Collectief zie ik in essentie hetzelfde. We weten niet wat er gaat gebeuren en dat is eng, spannend (voor ons hoofd, onze persoonlijkheid). En daarin worden we allemaal uitgenodigd om te vertrouwen. Ons hart leidt ons hierin. Te vertrouwen op datgene wat groter is dan ons en het Goddelijk Plan heeft bedacht.  

Van angst naar vertrouwen.
Van hoofd naar hart.
In overgave.
In Liefde.
Altijd.  

Dayenne

Voel je vrij om te delen:

Wij maken gebruik van cookies. Hierdoor wordt de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker.