Worden klachten en spanningen (meer) voelbaar nu je in rust bent?

Misschien herken je het. Je bent wat meer in rust, alleen nu valt die hoofdpijn, rugpijn of buikpijn wat meer op. Of misschien merk je dat je juist onrustig wordt in tijden van rust en je veel in je hoofd zit en drukt maakt. Misschien lopen spanningen juist wat meer op omdat je 24/7 bij elkaar bent.

We zijn eigenlijk niet beter gewend dan onze aandacht vooral buiten ons te richten. Op ons werk, sport, hobby, de relatie, geld en andere dingen dat we vaak onszelf vergeten.
Daarbij is het ook een kwestie dat we verleerd zijn hoe we naar ons lichaam kunnen luisteren.
We hebben geleerd dat als er bepaalde klachten zijn dit buiten ons te zoeken (uitzonderingen daar gelaten), maar weet dat ons lichaam een prachtig meetinstrument is en ons eigenlijk vertelt wat er aan de hand is.
Alleen hoe doe je dat dan? Luisteren naar je lichaam, de pijntjes, de spanningen, de signalen?
Daar kan ik je bij helpen als BewustzijnsCoach.

Je kunt het zo zien: onze aandacht is meer naar buiten gericht dan naar binnen gericht. En we hebben beiden nodig om in balans te zijn.
Als we kijken op wat er wereldwijd gaande is, ligt nu alles als het ware plat. De wereld herstelt zich om weer in balans te komen. Als we terugkijken tot enkele maanden geleden, gingen we met velen door een ratrace heen. We gingen maar door, van het een naar het ander, ontspanning was amper mogelijk.
En als we een moment van rust hadden, werden we weer onrustig. Of we gaan juist meer in ons hoofd zitten piekeren en zorgen maken.
Misschien herken je het zelfs al wanneer je gaat slapen. Hop….jij de rust in, je hoofd heeft andere plannen, namelijk: tienduizend gedachten.

Hoe kan dit?
Ons hoofd lijkt wel een machine die non-stop door blijft gaan en vindt het gewoon niet fijn wanneer er rust komt (behalve wanneer we het hoofd dit gaan aanleren). Het hoofd zit liever achter het stuur.
Als jij besluit achter het stuur te gaan zitten, gaat het hoofd dus protesteren. Het zal en het moet achter het stuur zitten.
Hoe gaat het hoofd dit doen? Vooral door gedachten te geven, voor afleiding zorgen, die onrust creëren.

Want…wat weet het hoofd…zodra de innerlijke wereld aandacht krijgt, voel het hoofd zich wat gepasseerd. Omdat hij juist alle aandacht kreeg en achter het stuur zat. Ook omdat het hoofd de functie heeft beschermen wat er innerlijk gebeurd. Zodat je bepaalde innerlijke pijn en emoties niet hoeft te voelen. Dat verdriet van toen of die situatie van eerder.
Terwijl je lichaam, je gevoel, je hart niet anders wilt dan ook gezien, gehoord en gevoeld te worden.
Dát het rugzakje eens leeggemaakt kan worden, dát er eens stil gestaan wordt bij een eerdere situatie die best wel wat spanningen en verdriet meegegeven heeft, die angsten toch eens aangekeken worden. Enzovoort.

Dat is wat er nu in de rust naar boven kan komen: innerlijke onrust.
Het hoofd wil de controle houden en dat lukt niet altijd.
Hoe dan verder?
Toelaten. Toelaten wat er is op dit moment. Acceptatie en overgave. Zowel buiten als, maar ook wat dus innerlijk in ons gebeurt.
Zie het als een cadeau.
Ipv het weg te willen hebben, het te ontvangen. Van heey….wat mag ik hiervan leren?
Wat kan ik hiermee doen?
Wat wilt het mij zeggen?
Hoe kan ik het in mijn voordeel laten werken?

Er wordt zo gezegd op de deur geklopt, zodat dat innerlijk stukje eindelijk eens naar buiten kan lopen, adem kan krijgen en zelfs voorgoed weg te blijven.
Daarom is de balans houden juist zo belangrijk voor ons. Dat zowel onze innerlijke en uiterlijke wereld de aandacht krijgen en niet alleen het een of het ander.

ijsberg bewust onbewust

Wie kent de afbeelding?
Het puntje van de ijsberg, dat is ons bewuste deel, maar ook onze uiterlijke wereld. Daar waar we bezig zijn buiten ons gericht.
Terwijl onder de oppervlakte, in het water, dat is te vergelijken met onze innerlijke wereld. En daar is, zoals je ziet, meer dan we bewust van zijn.
En met tijden is het goed om hier bij stil te staan (het liefst zelfs op het moment dat het zich aandient of vlak erna, ipv het weg wuiven met gedachten, afleiding en bezigheden).

Want hoe meer we er bij stil staan, hoe meer kans we geven dit te voelen en te zien, hoe sneller het zich oplost.
Ons rugzakje wordt lichter en we zitten beter in ons vel. Zolang we dit niet doen….al die spanningen, pijntjes en emoties die blijven onder het oppervlakte borrelen.
Tot er een keer een uitbarsting komt en we misschien dingen zeggen of doen die we liever niet willen. Of dat we zelfs niet eens begrijpen waar het vandaan komt of waar we nu zo gefrustreerd over zijn.

Af en toe is het dus goed om de diepte in te gaan en de parels op te halen.
Achter iedere deur waar geklopt wordt, ligt misschien wel het mooiste goud dat je je kunt bedenken.
En ieder rugzakje dat geledigd wordt, bevat de beste diamanten.

Dayenne

Voel je vrij om te delen:

Wij maken gebruik van cookies. Hierdoor wordt de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker.